زمین ما


صادرات خاک/ قضاوت با مردم و تاریخ!!! نویسنده: محمد کوشافر - یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳٩۳

نامه ای گویا و مستند از دکتر حاج عباسی استاد خاکشناسی دانشگاه صنعتی اصفهان:

به نام آنکه هر چیز را به قدر خود قرار میدهد (قد جعل الله بکل شیئ قدرا)

برادر گرامی جناب آقای دکتر خاتون آبادی

با سلام و احترام

ضمن تشکر از ابراز احساسات پاک و مسئولانه اخیر شما در رابطه با فروش خاک کشور به همسایگان جنوبی در حاشیه خلیج فارس موارد زیر به استحضار می رسد. امید است که مسئولان محترم که موافق این موضوع بوده و در مجلس و ارگانهای دیگر در صدد قانونی کردن فروش ثروتهای غیر قابل برگشت کشور از جمله خاک و معادن به صورت خام می باشند با توجه به جمیع جهات و با به بحث گذاشتن این موارد در مراکز علمی کشور (و نه در مراکز سیاسی) تصمیم گیری نمایند.

  1. جمعیت جهان و از جمله ایران همواره در حال افزایش بوده و بنا به فرموده مقامات محترم کشور (مخصوصا رهبر معظم) جمعیت ایران باید خیلی بیش از این نیز افزایش یابد تا بتواند تعادل سنی کشور را در دهه های آتی تامین نماید. پس امنیت غذائی ما در آینده بسیار مخاطره انگیز تر از الان می باشد.
  2. وابستگی ما در حال حاضر به واردات مواد غذائی هرچقدر باشد در سی چهل سال آتی حد اقل دوبرابر خواهد بود.
  3. علم روز بر این نظر است که تامین غذا (تولید مواد کشاورزی) به دو صورت است، افزایش سطح زیر کشت و افزایش در واحد سطح. در سالهای آتی افزایش سطح زیر کشت در کشور نه تنها امکان پذیر نیست بلکه بر اساس آمار دانشگاهیان و پژوهشگران وزارت جهاد کشاورزی هر ساله در حال از دست دادن سطح وسیعی از زمینهای کشاورز یمان می باشیم (از طرق مختلف تخریب خاک مانند فرسایش آبی و بادی، شور شدن، متراکم شدن و غیره).
  4. مطالعات انجام شده (از 13500 نقطه در جهان و حدود دو و نیم میلیون داده آماری) نشان داده است که علم روز، مربوط به راههای مختلف افزایش تولید در واحد سطح، تنها می تواند حدود 1.3 درصد در سال افزایش در تولیدات کشاورزی داشته باشد و این در حالی است که حد اقل نیاز افزایش به این تولیدات باید حدود 2.5 درصد در سال باشد تا تکافوی نیاز این جمعیت را در سال 2050 بکند.

Yield Trends Are Insufficient to Double Global Crop Production by 2050

Deepak K. Ray mail,  Nathaniel D. Mueller,  Paul C. West,  Jonathan A. Foley

Published: June 19, 2013, By http://www.plosone.org/

  1. اگر نگویم که علم و تکنولوژی کشور ما در رابطه با افزایش تولید در واحد سطح کمتر از میانگین جهان است و در همان حد می باشد البته نتیجه می گیریم در کنار حفظ و حراست از خاک، از لحاظ توسعه علمی و فناوری نیز ما نیاز بیشتری به فعالیت داریم.
  2. موضوع بسیار ساده است، اگر جمعیت بخواهد افزایش یابد (که می خواهد) در آینده نیاز بیشتری به غذا برای ارتزاق این جمعیت ضروری است.  این غذا باید در دامن خاک تولید شود. تکنولوژی ما تکافوی تولید غذای بیشتر برای این انتظار از رشد جمعیت را ندارد.

و از طرفی در حال حاضر تنها 9 درصد از خاک ما در کل مساحت کشور قابلیت کشاورزی (تولید مواد غذائی) را داراست. بقیه یا غیر قابل استفاده هستند ویا از هیچ لحاظ ( منظور علم روز کشت و کار و اقتصاد) قابلیت این استفاده را ندارند. این میزان از سطح قابل کشت هم همواره از طریق تخریب در حال کاهش است.

  1. دیگر صحبتی نیست که اگر ما خودمان نیز به دست خودمان و از جمله قانونی کردن فروش خاک بخواهیم به این موضوع دامن بزنیم. توجیه های مختلف باعث می شود فروش خاک را قانونی کنیم،  مانند گفته این مسئول محترم در مصاحبه با روزنامه شرق " با موضوع صادرات خاک کشاورزی مخالفم اما وقتی خاک حاصلخیز به مقدار لازم در کشور وجود داشته باشد که نیازهای کشاورزی را تامین کند، صادرات خاک می‌تواند امتیاز مثبتی برای کشورمان محسوب شود و منبعی برای ارزآوری و درآمدزایی باشد. علاوه بر تمام این امتیازات، می‌توانیم با صادرات خاک، دریچه‌ای برای تبادل علم‌ودانش با سایر کشورها باز کنیم ". قضاوت با مردم و تاریخ!!!

محمد علی حاج عباسی

دانشکده کشاورزی

05/03/1393

  نظرات ()